Mutsuzluk karargah kurdu gitmez
Elimden birşey gelmiyor
Düşünceler içinde düşünce fırtınaları
Beynim başıma dar geliyor

Nereye gitsem çıkmaz yol örülü duvar
Yılmak üzere bu ruhum
Yere batsın iyilik çıkarcılığı
Ölüdeniz misali öyle durgunum

Paraya bu kadar tamahkarlık niye
Bu insanlık ölçütü ne zaman değişecek
İnsan borsası dibe vurmuş
İlerde duyarsızlık övünülecek hale mi gelecek

Yedi milyar insan içinde yanlızlık ne tuhaf
Koca evren sanki avuç içi sığamıyosun
Nedir bu eş dost çevre ne der telaşı
Herkesin derdi kendince umuttan yoksun