Konu: Veda

VEDA

Gidişin değil, bir umutla dönersin diye beklemek öldürdü beni..
Bir hoşcakalı çok gördün... zor geldi hoşcakal demek sana, böyle
Gitmek daha kolaydı çünkü, arkada kalanı düşünmeden çekip gitmek,
Yakıştı mı sana?
Yakıştı mı gidiyorum demeden gitmek? yakıştı mı veda etmemek
Ve çekip gitmek?
Yakıştı mı ayrılıkla yüzleşmemek? gittiğini bile söylememek..
Bir hoşçakalı çok gördün..
Gitmek, en kolay olanı idi, bunu seçtin... bencildin,
Yine kendin için en iyi olanı seçtin,
O’nun duyguları seni yine hiç ilgilendirmedi... Hoşçakal demek zordu çünkü,
Vedasız gittin,
Sanki geri gelecekmiş gibi gittin,
Ayrılıkla yüzleşmeden gittin... ayrılık acı verir çünkü,
Sanki ayrılmıyormuşuz gibi terkettin.
Oysa beni gidişin değil,
Bir umutla gelirsin diye beklemek öldürdü..
Hoşcakal dememiştik, ayrılmamıştık seninle
Öyle ise dönecektin, bir umut vardı içimde
Hala, rüzgarda savrulan bir mum alevi gibi
Cılız ama ısrarla yanan bir umut.
İşte beni o umut öldürdü... gidişin değil.....
Bir gün dönecek diye beklemeler öldürdü beni,
Başka gölgeleri, sana benzetmek eritti bedenimi,
Ayak sesleri, merdiven çıkışlarını dinledim sen misin diye?
Kapı çalındığında ben koştum,
Telefon çaldığında, ilk çalışta elim telefondaydı ilk aylar da...
Gelmedin...
Ama hoşçakal da dememiştin...
Gitmiştin...
Ama veda etmemiştin...
Gidisin değil, beni döneceksin umudu ile beklemek öldürdü..
Çok geç anladım bencildin...
Artık hiçbir gölge sen değilsin, hiç telefon etmeyeceksin,
Dudakların adımı söylemeyi unutmuştur artık,
Çalan kapılar ve telefonlara ben bakmıyorum kaç zamandır...
Hoşçakal demeden gittin... kolayı seçtin... dönmeyeceksin...
Yüreğimde artık ne sevgi var, ne umut, ne de bir ağrı...
Yüreğimde taşlaşmış bir HOŞCAKAL var... sana ait...
Onu bir söyleyebilsem, sana veda edeceğim zaten...
Bunca yıl benden çaldığın, hayatımı geri isteyeceğim.
Ve sen,
Hiç anlamayacaksın, hiç bilmeyeceksin...
Beni gidişinin değil, dönersin umudu ile yaşamanın öldürdüğünü...
Hoşçakal demek, öldürmekten daha mı zordu?

Çık Git Bir Yabancı Gibi Hayatımdan


Bir veda bile etmeden çekip gittin bu şehirden...
Çokmu zordu elveda kendine iyi bak demek...
Ben gidiyorum acısıyla tatlısıyla seni burda bırakıyorum...
Demedin layık görmedin son bir çift sözü bana...
Git sende git yolun açık olsun mutluluk seni bulsun...
Senden evvelde yaşıyordum,elbet senden sonrada yaşıyacağım...
Fark etmez hiçbirşey,ha acıyı tattım ha yüreğim yanmış...
Bir fazla bir eksik neyi değiştirecekki...
Ben buralarda senin yokluğunda...
Anılara gittiğimiz yerlere sığınıp yaşayacağım...
Ya sen gittiğin yerde beni içinden atabilecekmisin?...
Yüreğin yandığında ikimizin gittigi yerleri bulabilecekmisin?...
Unutmaya çalışırken akan gözyaşlarını bensiz silebilecekmisin?...
Kimbilir belki hiç hatırlamaz unutuverirsin yaşanmış günleri...
Gel son emanetinide al,bende bıraktığın yüreğinide...
Yüreğin yüreğimdeyken,bırak gülmeyi ölmeyi bile başaramıyorum...
Gel al sök kopar yüreğini yüreğimden...
Ve çık git bir yabancı gibi hayatımdan...

Senden bana kalan tek hatira yüregime actigin yara..
کadece adin kaldi dudaklarimda
bide gözelerimdeki hatiralarin…

Kefenim olacak o ömür boyu olan susmalarin…
birgün gelicek sensiz ölmenin acisini birakacagim satirlara..
nedeni ne diye sorma bana…
yoksun iste
yoklugunun ve varliginin arasinda
sadece ölüyorum inan ötesi yok.


Varliginin kepeklerini indirip
sensiz yasamaya gidiyorum yine.
uyandigimda ise degisen hic birsey olmicak...



Bana hep uzak olan SEN
Sana hepyasak olan BEN...


Kanli pusulara dik duracakdik hani?
Sen sadece yagmurlari bana emanet edip gittin...
Yanlizligin ipi gecdi simdi boynuma.

Senden bana kalan tek acilarin oldu..
Sensiz ölmeyecegim diye söz vermisdim..
Basucumda sensizlik duruyo simdi..
Ayazlar yüregimi sorguluyor simdi...


Ne olur söyle beni unuttugunu söyle yar..
bütün dünyaya beni hic sevmedigini haykir avazin cikdigi kadar haykir..
Onca yeminlerinin Yalan oldugunu haykir..
Sevginin sahte oldunu vur yüzüme..

Sana yemin olsunki
artik bir damla gözyasi düsmez..
Gittin gün ayak uclarinda
´´SANA´´ ölmüstüm sevgili...